Delfts aardewerk behoort tot de belangrijkste Nederlandse producties uit de zeventiende- en de achttiende eeuw. Velen, particulieren en musea, in eigen land en daar buiten, hebben in de laatste anderhalve eeuw verzamelingen daarvan aangelegd.. Het is bijna vanzelfsprekend, dat de belangrijkste collecties van dit nationale product in Nederland bevindt. In het Rijksmuseum, het Haags gemeente Museum en op tal van andere plaatsen in den lande.

Was omstreeks 1850 er nog nauwelijks interesse meer voor Delfts, een spraakmakende tentoonstelling in 1863 in Delft zorgde voor een opkomende belangstelling voor het verleden.
Het opende de ogen voor een nieuwe groep geïnteresseerden. Vanaf die tijd werd het Delftse aardewerk op serieuze wijze verzameld en bestudeerd.

De Republiek der Verenigde Nederlanden, zoals Nederland toen officieel genoemd werd, was te midden van alle monarchieën in Europa beslist een fenomeen. Niet alleen omdat het een staat zonder koning was, maar ook omdat Nederland in de tweede helft van de 17e eeuw een economische en politieke macht van betekenis was, een klein land maar een grote mogendheid met een voortdurende stijgende welvaart.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Vragen of opmerkingen

stodel@wxs.nl  of bel met +31 (0)20-623 16 92

Mede dank zij deze verworven rijkdommen en de technische en economische voorsprong die Nederland op de andere Europese staten, zou het gemiddelde inkomen per hoofd van de bevolking nog lang de hoogste van Europa blijven. Ook was het verschil tussen rijk en arm in Nederland veel kleiner dan elders. Hierdoor bestond er een zeer brede, welvarende middenklasse, die zich allerlei luxe kon permitteren, een uniek verschijnsel in Europa.

Series schotels beschilderd met een paar, vergezeld met een amor en een aap, waarvan hier een exemplaar staat afgebeeld, moet in de zeventiende eeuw als versiering in het interieur bijzonder geliefd zijn geweest. Het zal bedoeld zijn op de rand van een lambrisering of op het beschot van een bedstede.
De kokers waarin deze voorwerpen werden gebakken, hadden oplopende maten, de grootste een diameter van ongeveer 50 centimeter. De diameter van schotels zijn dan ook zelden groter dan 48 centimeter.
Onder de meest uitzonderlijke stukken uit het midden van de 17e eeuw die onze firma in haar bezit heeft is deze schotel van een enorme afmeting.

Op de achterzijde is een tekst in zwarte inkt aangebracht; C.E. Jedelo, een goud- en zilversmid die ook in antiquiteiten handelde, gevestigd was op de Wijnhaven in Delft.
Hij was ook betrokken bij de spraakmakende tentoonstelling van Oudheden van de Provincie Zuid Holland te delft, gehouden in 1863. Maar liefst vier duizend voorwerpen werden ingezonden.